„Pewnego dnia wielki Nauczyciel zebrał wszystkich uczniów, by wybrać swego asystenta.

– Przedstawię wam problem – powiedział Mistrz. – Ten, kto go rozwiąże, zostanie moją prawą ręką.
Powiedziawszy to, ustawił stolik na środku sali, a na nim postawił cenny porcelanowy wazon, ozdobiony delikatnymi, złotymi różami.

– Oto problem. Rozwiążcie go!

Zakłopotani uczniowie zastanawiali się nad <<problemem>>. Był to wspaniały porcelanowy wazon: podziwiali jego niezwykłe ozdoby i elegancję róż.

Co on przedstawia? Jaka jest jego zagadka? Co należało zrobić? – pytali siebie.

Czas mijał i nikt nie ośmielił się zrobić czegokolwiek, poza kontemplowaniem problemu.

W pewnym momencie jeden z uczniów wstał, spojrzał na Nauczyciela i na kolegów, a potem zdecydowanym krokiem ruszył ku wazonowi i zrzucił go na ziemię, rozbijając na drobne kawałki.

– Wreszcie ktoś to zrobił! – Zawołał wielki Nauczyciel. – Zacząłem wątpić w formację, jaką starałem się wam przekazać przez wszystkie lata.

Potem zwrócił się do młodzieńca:
– Ty będziesz moim asystentem!
Podczas gdy młodzieniec wracał na swoje miejsce, 
Nauczyciel wytłumaczył:
– Wyraziłem się jasno. Powiedziałem, że to jest problem. Nieważne, jaki może być piękny, czy pociągający, problem musi zostać wyeliminowany!

Istnieje tylko jeden sposób na rozwiązanie problemu: trzeba się z nim zmierzyć.”

Autor: Bruno Ferrero

Jaką jedną rzecz wyniesiesz dla Siebie z tej opowieści?

[fblike]

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *